روز مهر و وفا

روز فداکاری و صلح

جــشن سپنت سپندارمزگــان

بر تمام بانوان و مادران ایرانی خجسته باد

 

سپندارمز پاسبان تو باد        زخرداد روشن روان تو باد

آذر باد گوید: به سپندارمز روز، زمین ورز کن

 

سپندارمز در جهان مینوی نشان محبت و بردباری و فروتنی مزدااهوراست و در جهان گیتوی فرشته ی نگاهبان زمین است. خویشکاری (وظیفه) وی خرمی و پاکی و آبادی زمین است از این روی وی را مادینه و دختر مزدا نامیده اند (از ۶ امشاسپند سه تای آنان مادینه و سه دیگر نرینه هستند). چه زن نیز خویشکاری پرورش و نگاهیانی فرزندانی را بر دوش دارد که باید برای آبادی جهان بکوشند. تمام خشنودی و آسایش بر روی زمین به دست اوست. هر که با کار و کوشش سبب آبادی شود سپندارمز را خشنود می سازد. او همچو زمین باوفا و مهرافزون و خواهان صلح و صفاست. همکاران وی در این خویشکاری اهورایی ایزدان ِ آبان، دین و ارد می باشند و همستار (رقیب) و دژمن (دشمن) او دیو ترومیئی. گل ویژه سپندارمز بیدمشک می باشد.

سپندارمز در اوستا سپنتا آرمئیتی و در پهلوی سپندارمت آمده. آرمیتی به چم (معنی) فزونی و فداکاریست درچند جای نیز به چم زمین آمده. در ریگ ودا نیز برای زمین آرمیتی آمده. که به همراه سپنت همسنگ مهر و فداکاری مقدس می باشد.

جشن سپندارمزگان در سپندار روز سپندار ماه (۲۹بهمن) جشنی است که ابوریحان و برهان های سروری، جامع و قاطع آن را مردگیرن نوشته اند، ازآنجا که روز بزرگداشت جایگاه زن و مادر در ایران بوده و مردان در این روز خواسته های زنان را ارج می نهادند و برای آن ها هدیه ها آماده میکردند.